Sommige vrouwen hebben alsnog een puberteit nodig.
Niet omdat ze onvolwassen zijn, maar omdat ze vroeger nooit écht zichzelf mochten zijn.
Dus, wat kan jij doen om alsnog je ruimte in te nemen als volwassen vrouw?
…
1. Stop met jezelf uitleggen
Misschien zeg jij best wel eens nee.
Maar voel je daarna meteen de behoefte om het uit te leggen.
Dus zeg je bijvoorbeeld:
- “Sorry, maar ik ben …”
- “Normaal had ik het wel gedaan.”
- “Ik heb het gewoon druk.”
Alsof jouw grens pas oké is als iemand hem begrijpt.
Maar een grens hoeft niet goedgekeurd te worden.
Misschien voelt een duidelijke nee voor jou snel:
- egoïstisch
- spannend
- onaardig
Niet omdat er iets mis is met jou.
Maar omdat je vroeger misschien hebt geleerd:
dat aanpassen veiliger was dan spanning voelen.
Dus oefen niet alleen met nee zeggen.
Oefen ook met:
nee zeggen zonder jezelf meteen weer uit te leggen.
2. Leef niet alleen vanuit afstemming
Misschien voel jij feilloos aan wat anderen nodig hebben.
Maar ben je jezelf ergens onderweg kwijtgeraakt.
Dus voordat je een keuze maakt, voel je eerst:
- wat de ander wil
- wat slim is
- wat geen gedoe geeft
En pas daarna:
wat jij eigenlijk voelt.
Zo raak je langzaam steeds verder weg van jezelf.
Niet ineens.
Maar in kleine stukjes.
Tot je merkt:
“Ik regel van alles.
Maar waar bén ik zelf eigenlijk nog?”
De vraag is dus niet alleen:
“Wat wil ik?”
Maar ook:
“Wie ben ik zonder steeds rekening te houden met iedereen?”
3. Kies voorbij het brave meisje
Het brave meisje in jou wil vooral:
- aardig gevonden worden
- niemand teleurstellen
- geen spanning voelen
Dus jezelf worden gebeurt niet alleen door inzichten.
Maar juist door ander gedrag te oefenen.
Bijvoorbeeld:
- een grens aangeven
- zeggen wat je écht vindt
- jezelf zichtbaar maken
- ergens niet meer in meegaan
Niet omdat het comfortabel voelt.
Maar omdat je lichaam langzaam leert:
“Ik ben nog steeds veilig als iemand mij even niet begrijpt.”





